Πλαστικά όνειρα, πραγματικοί εφιάλτες

 

Ανοιχτά των ακτών της Ονδούρας, έχει σχηματιστεί ένας συμπαγής όγκος πλαστικών απορριμμάτων, διαμορφώνοντας μια «πλαστική ήπειρο»

του Τάσου Τσακίρογλου

Μια νεαρή αρσενική φάλαινα που πέθανε πρόσφατα ανοιχτά των νοτιοανατολικών ακτών της Ισπανίας είχε στο στομάχι της τριάντα κιλά ανθρώπινων σκουπιδιών: κυρίως πλαστικές σακούλες, σκοινιά, σάκους πολυπροπυλενίου και άλλα πολλά. Το κήτος πέθανε αφού δεν μπορούσε να αποβάλει τα απορρίμματα από το πεπτικό του σύστημα.

Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, στην Καραϊβική, ανοιχτά των ακτών της Ονδούρας, έχει σχηματιστεί ένας συμπαγής όγκος πλαστικών απορριμμάτων, διαμορφώνοντας μια «πλαστική ήπειρο». Οι εικόνες είναι πραγματικά συγκλονιστικές και αποτυπώνουν το μέγεθος ενός προβλήματος που κανένας μας δεν θέλει να ξέρει.

Κάθε χρόνο χιλιάδες θαλάσσιες χελώνες, ψάρια και θαλασσοπούλια χάνουν τη ζωή τους από τα πλαστικά στους ωκεανούς, καθώς η λεγόμενη οικολογική συνείδηση όλων μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Το οικοσύστημα ως ένα Ολον με πλήρη αλληλεξάρτηση του ενός είδους από τα άλλα, αλλά και ως ένα πλαίσιο ζωής για όλα τα είδη, θεωρείται ότι διαθέτει απεριόριστες δυνατότητες απορρόφησης του οικολογικού μας αποτυπώματος, κάτι που αποτελεί τεράστια πλάνη. Οι τυχαίες συνθήκες που επέτρεψαν ιστορικά την εμφάνιση των ζωικών ειδών, μαζί και του ανθρώπου, μπορούν, πάλι «τυχαία», να οδηγήσουν στην εξαφάνισή τους.

Απόλυτη συνάφεια με τη συμπεριφορά μας αυτή έχει η παραγωγή ενός «πλαστικού» πολιτισμού με «πλαστικά» οράματα, ψευδαισθήσεις και φαντασιώσεις αιωνιότητας. Ο επεκτατισμός, η αρπαγή, η λεηλασία και ο αποικισμός όλο και μεγαλύτερου μέρους της φύσης από τα ανθρώπινα τεχνουργήματα κατατρώνε τις σάρκες ενός πεπερασμένου και αναλώσιμου πλανήτη. Φυσικά ο καπιταλισμός μπορεί να συνοψιστεί στην εξίσωση «περισσότερα = καλύτερα», λογική που συνεπάγεται τη διαρκή συσσώρευση, αποθησαύριση και φυσικά την ατέρμονη κατανάλωση.

Η ψευδαίσθηση ότι θα μπορούμε πάντοτε να καταναλώνουμε και να ζούμε όπως κάνουμε σήμερα είναι το ανάλογο των νεανικών ψευδαισθήσεων ότι δεν μας αγγίζει τίποτα και ότι θα ζήσουμε για πάντα. Φυσικά η πραγματικότητα είναι διαφορετική τόσο για όσους βιολογικά δεν ενηλικιωθούν εγκαίρως όσο και για εκείνους που κοινωνικά επιμένουν να διατηρούν την ανευθυνότητα της παιδικής ηλικίας.

Η ανάγκη μιας λιτής αφθονίας και μιας μετρημένης ζωής φυσικά πρέπει να είναι μια συνειδητή κοινωνική επιλογή και όχι μια επιβεβλημένη επιλεκτικά από τα πάνω λιτότητα στους περισσότερο ευάλωτους. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το περιβαλλοντικό πρόβλημα θα έχει όχι και τόσο μακροπρόθεσμες πολιτικές συνέπειες, στον βαθμό που η διανομή των φυσικών πόρων και των προϊόντων στο μέλλον θα επιβάλει σίγουρα αυταρχικές λύσεις και ολοκληρωτικού χαρακτήρα μέτρα.

Αρα, το θέμα της περιβαλλοντικής καταστροφής πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν μια διπλή απειλή: αφενός κατά της συνέχισης της βιοποικιλότητας και της ίδιας της ζωής έτσι όπως την ξέρουμε και αφετέρου κατά της ίδιας της δημοκρατίας, έστω όπως τη ζούμε σήμερα.

Οπως έλεγε ο Φρίντριχ Ενγκελς, με τον άνθρωπο η φύση φτάνει να στοχάζεται τον εαυτό της, δηλαδή να αποκτά συνείδηση της ύπαρξής της. Εάν οι άνθρωποι αποτύχουμε να προστατεύσουμε το «ανόργανο σώμα μας» (Μαρξ), τη φύση, θα έχουμε υποθηκεύσει το μέλλον μας και θα έχουμε αποδείξει την ανικανότητά μας να ενηλικιωθούμε και να ζήσουμε ως αυτόνομα όντα.

πηγή

Τεράστια οικολογική καταστροφή στην Άνδρο - η χωματερή έφτασε στην θάλασσα!

από την eΑΡΙΣΤΕΡΑ:

Προς Δήμαρχο Άνδρου,

Νομάρχη Κυκλάδων,

Υπουργό Περιβάλλοντος,

Υπουργό Εσωτερικών,

Δημοσιογράφους,

Οργάνωση GreenPeace

Κόμμα Οικολόγων Πράσινων,

Κόμμα Δημοκρατικής Αριστεράς

Λέγομαι Μαριρένα Ξαγοράρη. Δεν είμαι ούτε δημοσιογράφος, ούτε πολιτικός ούτε καν μέλος κάποιας οργάνωσης. Είμαι μια πολίτης, κάτοικος Αθηνών που όμως κατάγομαι και διατηρώ εξοχική κατοικία στην Άνδρο.

Μόλις εχθές πληροφορήθηκα για την κατακρήμνιση της επί χρόνια παράνομης και ασταθούς χωματερής της Άνδρου στη θάλασσα στις 4/2, με αποτέλεσμα να μολυνθούν και να καταστραφούν απίστευτου κάλλους παραλίες. Έχει καλυφθεί εντελώς  από σκουπίδια  και απόβλητα ο γραφικός κολπίσκος του Σχινιά, το νεολιθικό λιμάνι της αρχαίας Ζαγοράς και του Στροφιλά και εκεί που κάποτε ήταν 7 μέτρα θάλασσα, τώρα έχει μετατραπεί σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο!  (http://www.youtube.com/watch?v=yOH5epC1h3k ). Η οικολογική καταστροφή είναι τεράστια, αφού η ολέθρια ρύπανση θα συνεχίζει να εξαπλώνεται σε όλα τα δυτικά παράλια του νησιού. Οι επιβλαβείς ουσίες, τα τοξικά και εν γένει τα καρκινογόνα συστατικά θα μολύνουν όχι μόνο το νερό που κολυμπάμε αλλά και τους θαλάσσιους οργανισμούς. Δε ξέρω ποιες μπορεί να είναι επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου, αλλά δε φαντάζομαι ότι ανήκουν σε επιστημονικής φαντασίας σενάρια. Το μόνο οχυρό σε αυτό τον κόσμο, η μόνη ελπίδα για ανάπτυξη εν μέσω οικονομικής κρίσης είναι η φύση και εμείς την κατακρεουργούμε.

Η παράνομη χωματερή που βρισκόταν στα πλαίσια αρχαιολογικού χώρου, σταμάτησε να λειτουργεί και αναζητείται ένα νέο μέρος για τη συλλογή των απορριμμάτων, για τη δημιουργία ενός ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ. (Περισσότερες πληροφορίες http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&pubid=55636959 ) Ο δήμος ενημέρωσε ότι θα γίνει πακετοποίηση των απορριμμάτων μέσω της τεχνολογίας "ΣΟΥΚΟΣ", η οποία έχει εφαρμοστεί στην Καλαμάτα πιλοτικά χωρίς επιτυχία.(Εφημερίδα Ανδριακή: Φεβρ 2011) Το θέμα είναι ότι η κατάρρευση της χωματερής συνέβη 4 Φεβρουαρίου 2011 και σήμερα έχουμε 15 Μάρτη κι ακόμα οι κάτοικοι της Άνδρου δεν έχουν πού να πετάξουν τα σκουπίδια τους. Περισσότεροι από 300 τόνοι σκουπιδιών έχουν ήδη συσσωρευτεί στους κάδους και τα σπίτια. (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_11/03/2011_435424). Δε μπορώ να καταλάβω πώς στο δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων (380 τ χλμ) δε βρίσκεται ένας χώρος για ΧΥΤΑ, όταν οι Λειψοί με μέγεθος μόλις 21 τ.χλμ έχουν ΧΥΤΑ και σύστημα ανακύκλωσης. Αν ποτέ σας βγάλει ο δρόμος θα ζηλέψετε την αξιόλογη δουλειά του δημάρχου.

Είμαι μια πολίτης που δε μπορεί να ησυχάσει, δε μπορεί χωνέψει το μέγεθος της καταστροφής, δε μπορεί να ανεχτεί πλέον την ανευθυνότητα όσων είχαν τη δυνατότητα να κάνουν κάτι, δε μπορεί να κατανοήσει τη χρονοτριβή  των εργασιών που χρειάζεται να γίνουν ώστε να καθαριστεί το τοπίο και δε μπορεί πλέον να μένει ΑΠΡΑΓΗ.

Για αυτό το λόγο ζητώ να δημοσιοποιηθεί το θέμα, να ασκηθούν πιέσεις, ώστε να :

1. Να ενημερωθούμε για την πορεία εργασιών σταθεροποίησης της χωματερής, βάσει της μελέτης, που εκπονήθηκε από το ΕΜΠ, προκειμένου να γίνει περισυλλογή των διασπαρμένων αποβλήτων και αποκατάσταση του χώρου.

2. Να εκπονηθεί μελέτη για την επικινδυνότητα της θαλάσσιας περιοχής και των γειτονικών παραλιών.

3. Να βρεθεί άμεσα μόνιμος χώρος για ΧΥΤΑ ή όποια άλλου είδους συλλογής και διαχείρισης αποφασιστεί, η οποία πρέπει να αποφασιστεί σύντομα εξετάζοντας όλες τις παραμέτρους.

4. Να βρεθεί τρόπος/χώρος προσωρινής συλλογής.

5. Και φυσικά να αποδοθούν ευθύνες, που βέβαια στην Ελλάδα ποτέ δε συμβαίνει, αλλά έστω αν επιβληθεί κάποιο πρόστιμο, τα λεφτά αυτά ας δαπανηθούν στην εκκαθάριση του θαλάσσιου πόρου.

Η Άνδρος επίσης έχει πολλούς «χορηγούς» ας επιστρατευτούν, λοιπόν, όλοι αυτοί μια φορά για το οικολογικό συμφέρον αλλά και για το προσωπικό τους συμφέρον, γιατί όλοι μαζί στην ΙΔΙΑ θάλασσα κολυμπάμε, τα ίδια ψάρια τρώμε και μη νομίζετε ότι είναι αλλουνού η αυλή, στην ίδια αυλή τρέχουμε και ζούμε. Στην Άνδρο μεγάλωσα και την αγαπώ για την αυθεντικότητά της, την ομορφιά της, την αρχοντιά της , αλλά όλη τη θάλασσα και τη φύση τη θεωρώ τόπο μου και πονώ κάθε φορά που τη σκοτώνουν. Βοηθήστε να δοθεί άμεσα μια λύση.

Ευχαριστώ για το χρόνο σας,

Μετά τιμής,

Μαριρένα Ξαγοράρη

Ηλ.Μηχανικός ΕΜΠ

Σύγχρονες, άμεσες και οικονομικές λύσεις προτάθηκαν στην ημερίδα για την διαχείριση των απορριμάτων της Αττικής. Ακούει κανείς;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σήμερα Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011 διεξήχθη στο Δήμο Σαρωνικού η ημερίδα της Δημοκρατικής Αριστεράς με θέμα την διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική. Στην ημερίδα συμμετείχαν εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων, δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι και πλήθος κόσμου.

Τις εργασίες της ημερίδας άνοιξε με χαιρετισμό από πλευράς της Δημοκρατικής Αριστεράς ο βουλευτής Αττικής κ. Θανάσης Λεβέντης.

Εισηγητές στην ημερίδα ήταν οι καθηγητές κ. Οικονομόπουλος Αλέξανδρος και κ. Χατζημπίρος Κίμωνας και ο εκπρόσωπος των 4 Μ.Κ.Ο. κ. Κυρκίτσος Φίλιππος.

Οι εισηγητές έδωσαν χρήσιμες πληροφορίες για την υφιστάμενη κατάσταση της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική και κυρίως ανέπτυξαν τις προτάσεις τους για την επίλυση του χρόνιου αυτού προβλήματος.

Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων (στην Αττική)

Διαχείριση των αστικών αποβλήτων:

ένα διαρκές πεδίο συγκρούσεων και μια πρόκληση για διεκδίκηση εναλλακτικών λύσεων

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα τελευταία χρόνια, η διαχείριση των αστικών αποβλήτων τείνει να αποτελέσει ένα διαρκές πεδίο συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων, που σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Γνωρίζουμε όλοι τα πεδία αυτά:  η Λευκίμη της Κέρκυρας, το Ελληνικό των Ιωαννίνων, η Μαυροράχη και οι Ταγαράδες στη Θεσσαλονίκη, το Γραμματικό της Αττικής, το Αλιβέρι, η Θήβα, η Μάνδρα λίγο πιο παλιά κ.ά.. Με πιο πρόσφατα επεισόδια, αυτά της προκήρυξης διαγωνισμού για τις υποδομές του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΟΣΔΑ) περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας με ΣΔΙΤ, της Κερατέας, της οριστικοποίησης της απόρριψης της λυματολάσπης της Ψυτάλλειας στη Φυλή, της έγκρισης περιβαλλοντικών όρων των νέων εγκαταστάσεων μηχανικής ανακύκλωσης και της μηχανικής διαλογής και βιολογικής ξήρανσης στη Φυλή και, τέλος, της παράτυπης και εν κρυπτώ υπογραφής της προγραμματικής σύμβασης (μεταξύ της αποκεντρωμένης διοίκησης Αττικής και του ΕΣΔΚΝΑ) για τις εγκαταστάσεις που προαναφέρθηκαν.

Μεταξύ πολλών άλλων αιτιών, μεγαλύτερης ή μικρότερης σημασίας, αξίζει κανείς να επισημάνει το κεντρικό γεγονός της αδυναμίας (ή και της απροθυμίας) ελέγχου ενός μοντέλου λειτουργίας της κοινωνίας μας, που οδηγεί σε μια συνεχή αύξηση της ποσότητας των παραγόμενων αστικών αποβλήτων. Η διερεύνηση των βαθύτερων αιτιών αυτής της υπαρκτής πραγματικότητας οδηγεί, αναπόφευκτα, σε ποικίλες εκτιμήσεις, άλλοτε συγκλίνουσες και άλλοτε αποκλίνουσες.